Οταν καμιά φορα πάω στο καφενείο, βλέπω τον Γιώργη να κάθεται μοναχός στο τραπεζάκι, ζερβά κατω απ’την μουρνια

Γράφει ο Stavros Tzanis
Οταν καμιά φορα πάω στο καφενείο, βλέπω τον Γιώργη να κάθεται μοναχός στο τραπεζάκι, ζερβά κατω απ’την μουρνια.
Μονάχος τις πιο πολλές φορές ,γιατι οι φλογερή του αριστερή ιδεολογία ,τον εχει εξορισει στην Μακρονησο τουτου του καφενέ..Περα ,ζερβά κατω απ’την μουρνιά……
Ο Γιώργης είναι κομμουνιστής.
Αλλοτε διαβαζει εφημερίδα κι’αλλοτε αμείλικτος ξανοιγει τις παρεες που συναθροίζονται στσ’αποστροφές του καφενέ τις «νεκρές οργανικές ύλες εν ζωή» όπως συνηθίζει να λέει και γελά μ’αυτό το χαρακτηριστικό γελιο ντου.
Εμένα παντως μ’αρέσει να συζητώ μαζί ντου και ειλικρινά εντυπωσιάζομαι απ’την ποιοτητα των σκέψεων του…
Βεβαια θα προσπαθήσει να σε παρασύρει στην δίνη του Μαρξισμού ,θα κατακεραυνώσει το καπιταλιστικό σύστημα -με το δίκιο ντου-θα μιλησει για το περιφημο κοινωνικό και πολιτικό όρο του προλεταριάτου,θα σε παρει μονομπαντα κουβεδιαστά και σ’εκείνο το σημείο πρέπει να τον διακοψεις θετοντας του ενα ερώτημα που θα μονοπωλήσει το ενδιαφερον του κι’ετσι
θ” ακουσεις σοφα λογια .
Χθες για παρδειγμα τον ρώτησα να μου συγκρινει τους καλλιτέχνες του τότε ,
με τους καλλιτέχνες του σήμερα.
Μου είπε πως οι ατόφιοι και αγνοί μερακλήδες, ηταν αυτοί της γεννιάς του πενήντα.
Γιατι τοτε οι ανθρωποι ζούσαν στα χωρια ,παρήγαγαν τα πάντα και δεν είχανε την εχταγή των χρημάτω. Αρα ζουσαν δίχως εγνοιες και με μια συνεχή διαθεση για γλέντι και δημιουργια.
Η τεχνη προπατει στο δρομο τση ανιδιοτελειας του φιλότιμου και της αξίας.
Οταν φευγεις απο το οικοσύστημα
και πηαίνεις στο οικονομικο συστημα επιζητώντας αμοιβες για τα χαρίσματα που ο Θιός σου χαρισεν απλόχερα ,
τότες η τεχνη πεθαινει μέσα σου.
Η βίαια μεταναστευση στις πολεις απογυμνασε την υπαιθρο απο την καλλιτενχικη της φυση.Αν δεν έχεις συνειδηση δεν πας ποθές;
Η συνειδηση είναι ο χρυσος της ιδεολογιας.
Αθρωπος που δεν έχει συνειδηση ,αθρωπος που δεν αγαπά τα δεντρά και τα ζωά ,
ίντα κοντό άθρωπος είναι;
Κι’όλα τουτα ειναι το «ασυνείδητο» αξιακό και εννοιακό υπόστρωμα, στο πίσω μέρος του μυαλού, που μας επιτρέπει να κάνουμε κρίσεις και να παίρνουμε αποφάσεις για το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό, το εύμορφο και το άμορφο.
Οι μερακλήδες πεθάνανε μου’πε….
Ισως να “χει δικιο…….

tzanis
Stavros Tzanis