Η Σκιά και το Φως…
Διαβάζω σε κάποιες αναρτήσεις, αυτά τα (ας μου επιτραπεί να χαρακτηρίσω) ανόητα “κλισαρεσμένα (υποτίθεται) φιλοσοφήματα. Όποιος δεν έχει δικό του λόγο, βρίσκει από το διαδίκτυο μια τέτοια λύση, νομίζοντας ότι τετραγωνίζεται ο κύκλος! Όποιος έχει κάτι να πει, ας το πει με δικά του λόγια. Ας εκφράσει την (πλούσια ή φτωχή) δική του πνευματική,νοητική και φιλοσοφική άποψη και ας μην γίνεται ιμάντας δημοσιοποίησης των φιλοσοφημάτων (ενίοτε και ψευτοφιλοσοφημάτων) των άλλων. Των σπουδαίων ή δήθεν σπουδαίων. Μια τέτοια αρλουμποειδέστατη αρλούμπα, που “κοσμεί” τους “τοίχους” κάποιων γράφει: “Το φως δεν έχει σκιές”! Αλήθεια, από πότε συμβαίνει αυτό; Μήπως το “γαρ πολύ της κρίσεως, γεννά παραφροσύνη”; Δεν γνωρίζουν άραγε, ότι η σκιά είναι παιδί του φωτός; Εκτός και αν είναι οι ίδιοι “πυραμίδες”, δηλαδή τα τέλεια γεωμετρήματα! Όμως, δεν είναι και το ξέρουν. Κι αν δεν το ξέρουν ας το μάθουν, πως, όπου υπάρχει φως, υπάρχουν σκιές. Αλλά γιατί θα πρέπει να κατηγορηθούν συλλήβδην οι σκιές; Οι μεγάλοι ζωγράφοι αλλά και οι σπουδαίοι φωτογράφοι, δίνουν τεράστια σημασία στις σκιάσεις του έργου τους.
Ασφαλώς έχει κι άλλες “σκιές”, κακόβουλες και αμαρτωλές. Είναι οι σκιές που το μόνο φως που φοβούνται, είναι εκείνο της γνώσης, που σκοτώνει και διαλύει τα σκοτάδια, διαλύοντας τις κακοήθειες της ημιμάθειας, η οποία, ως γνωστόν είναι χειρότερη της αμαθείας…
Μαζί με τις σκέψεις μου αυτές, σας επισυνάπτω την καταπληκτική φωτογραφία του αγαπημένου φίλου Νίκου Ψιλάκη, μύστη (εκτός των άλλων) και της φωτογραφικής τέχνης, που καταρρίπτει κάθε μύθευμα περί “εγκλημάτων” της σκιάς. Στη φωτογραφία, ένας άλλος αδερφικός φίλος, ο Μανώλης Βουργάκης, που τον “φυλάκισε” διαπαντός, το μαγικό φωτογραφικό “κλικ” του Νίκου Ψιλάκη,κάτω από τον Μεγάλο Πλάτανο της Βιάννου. Η φωτογραφία φιλοξενήθηκε στο περιοδικό Υπέρ-Χ, την επιμέλεια του οποίου έχει ο Νίκος Ψιλάκης. Θεωρώ αυτονόητο, πως όποιοι-ες, θελήσουν να χρησιμοποιήσουν την εν λόγω αριστουργηματική φωτογραφία, θα αναφερθούν, ως οφείλεται, στον Νίκο Ψιλάκη.
ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΠΑΝΑΚΗΣ