πολυκαστάνια την επονομαζόμενη ΣΕΦΕΡ ΤΑΣΙ

Ήταν μια εποχή που το μαγαζί μας έμενε ανοικτό περίπου 18 ώρες….
Αναγκαστικά βοηθούσα και εγώ …10 χρονών ήμουν αρκετά ‘έμπειρος’ ώστε να μένω μόνοςς τα μεσημέρια που δεν είχε πολύ δουλειά…
Οι συνθήκες βέβαια ήταν πιο καλές τότε από πλευράς κλεψιάς αρπαγής προϊόντων κλπ.
Η μ. η μητέρα λοιπόν μου έστελνε από τον Μασταμπα το φαγητό με το λεωφορείο της γραμμής που έκανε στάση στο τέλος της μικρής Εβανς , μιας και όλοι οδηγοί και εισπράκτορες ήταν λίγο πολύ γνωστοί…
Συνήθως το φαγητό ήταν ‘σκέτο’ γιατί το έβαζε σε ένα μικρό μεταλλικό κύπελο….Ως που μια μέρα αγοράσαμε ένα …..θαύμα….Την πολυκαστανια την επονομαζόμενη ΣΕΦΕΡ ΤΑΣΙ…
Από τοτε απεκτησε καποια ποικιλια το μεσημεριανο μου, σαλατα ,και αλλα καλουδια…
Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε με απλά καί προσιτά πράγματα.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΑΛΕΤΑΚΗΣ